Monday, December 04, 2006

கடமை தவறும் பி.ஜே.பி!

குமுதம் ரிப்போர்ட்டரில் திரு. சோலை எழுதிய கட்டுரை!

நாடாளுமன்றத் தேர்தல் முடிந்து இரண்டரை ஆண்டுகள் கழிந்துவிட்டன. இன்னும் ஒன்றரை ஆண்டுகளில், அடுத்த தேர்தலுக்கான ஆயத்தப் பணிகள் ஆரம்பமாகிவிடும்.

இதுவரை நாடாளுமன்றமும், மாநிலங்களவையும் எப்படிச் செயல்பட்டன? ஜனநாயக தேவதை சந்தியில் நிறுத்தப்பட்டாள் என்றே சொல்ல வேண்டும்.

முன்னர், ஆட்சிப் பீடத்தில் இருந்த பி.ஜே.பி. இப்போது எதிர்க்கட்சியாக அமர்ந்திருக்கிறது. என்ன காரணத்தினாலோ, அந்தக் கட்சி ஆரம்பம் முதலே ஜனநாயகத்தின் ஆணிவேரை அசைத்துக் கொண்டிருக்கிறது.

அதிகாரத்தை இழந்துவிட்ட ஆத்திரம் என்பதா? சகிப்புத்தன்மைக்கு சந்நியாசம் கொடுத்துவிட்டதா? அந்தக் கட்சியின் தலைவர்கள் மரியாதைக்குரியவர்கள். ஆனால், இன்றுவரை அவையை முழுமையாக ஒத்தி வைக்கும் அளவிற்கு முரட்டுத்தனமாகவே நடந்து கொள்கிறார்கள்.

ஒவ்வொரு முறை அவை கூடும்போதும், அனைத்துக் கட்சித் தலைவர்களையும் சபாநாயகர் சோம்நாத் சாட்டர்ஜி அழைக்கின்றார். அவை நடவடிக்கைகள் சுமுகமாக நடைபெற ஒத்துழைப்புத் தாருங்கள் என்று கோருகிறார். சரி என்று பி.ஜே.பி. தலைவர்களும் சொல்கிறார்கள். ஆனால், மன்றத்தில் அதற்கு நேர்மாறாக நடந்துகொள்கிறார்கள்.

எந்தெந்தப் பிரச்னைகளை முன்னிறுத்தி அவையை பி.ஜே.பி. முடக்கியது என்று பார்த்தால், வேடிக்கையாகவும் இருக்கும். வேதனையாகவும் இருக்கும். மக்கள் பிரச்னைகளை முன்னிறுத்தி அவையில் விவாதம் கோருவதற்கு எத்தனையோ வழிமுறைகள் உண்டு. ஆனால், அப்படி எந்தப் பிரதான பிரச்னை மீதும் பி.ஜே.பி. விவாதம் கோரியதில்லை. ஏதாவது சாதாரணக் காரணம் கூறி சபையை முடக்கி விடுகிறார்கள்.

நாடாளுமன்றத்தின் குளிர்காலக் கூட்டத் தொடர் தற்போது நடந்து கொண்டிருக்கிறது. முதல் நாளே சபாநாயகரை பி.ஜே.பி. முற்றுகையிட்டது. ‘நாடாளுமன்றம் தாக்கப்பட்ட வழக்கில் தூக்கு தண்டனை விதிக்கப்பட்ட முகமது அஃப்சலைத் தூக்கில் போடு’ என்று மன்றத்தில் ரகளை செய்தனர்.

அஃப்சலை சபாநாயகர் பாதுகாப்பாக வைத்திருக்கிறாரா? தூக்கில் போடும் அதிகாரம் அவருக்கு உண்டா? அல்லது தூக்குக் கயிறைத் திருடிக்கொண்டு வந்து விட்டாரா? அவரைச் சுற்றி நின்று, ‘தூக்கில் போடு, தூக்கில் போடு’ என்று ரகளை செய்தனர்.

தண்டனையை எதிர்த்து முகமது அஃப்சல் மேல்முறையீடு செய்திருக்கிறார். குடியரசுத் தலைவருக்குக் கருணை மனு அனுப்பியிருக்கிறார். தண்டனையை எதிர்த்து மீண்டும் அவர் உச்சநீதிமன்றத்தை நாடமுடியும் என்று வழக்கறிஞர்கள் சொல்கிறார்கள். இந்த நிலையில், அவரைத் தூக்கில் போடு என்றால் என்ன அர்த்தம்? பி.ஜே.பி. தங்கள் பிறவி எதிரியாகக் கருதும் இஸ்லாமியச் சமுதாயத்தின் ஒரு புதல்வன் என்பதால்தான், நடைமுறைகள் முழுமையாவதற்கு முன்னரே தூக்கில் போடச் சொல்கிறார்களா?

லாகூர் சிறையில் ஒரு சீக்கிய சகோதரன் தூக்கு தண்டனைக் கைதியாக இருக்கிறார். அவரை விடுதலை செய்ய வேண்டும் என்று இந்தியாவில் இதயம் உள்ள அனைவரும் குரல் கொடுக்கிறார்கள். அந்த அணியில் நாடாளுமன்ற பி.ஜே.பி உறுப்பினரும், முன்னாள் கிரிக்கெட் வீரருமான சித்துவும் இருக்கிறார். அவர் ஓர் அணியோடு இந்தியா _ பாகிஸ்தான் வாகா எல்லைக்குச் சென்றார். ‘லாகூர் சிறையின் தூக்குக் கொட்டடியில் இருக்கும் சீக்கிய சகோதரனை தூக்கில் போடாதீர்கள்’ என்று ஆர்ப்பாட்டம் செய்தார். அதனை மனிதாபிமானம் என்று ஏற்றுக்கொள்கிறோம். ஆனால், முகமது அஃப்சலைத் தூக்கில் போடு என்று நாடாளுமன்றத்தை பி.ஜே.பி. முடக்குவதை நாம் எப்படி எடுத்துக்கொள்வது?

இந்த இரட்டை அளவுகோல்தான் இந்துத்துவ சக்திகளின் நீதியாகும். ஒரு சமுதாயத்தையே வெறுப்பது கற்கால சமுதாயம் கண்ட நியதியாகும். மக்கிப்போன அந்த இறந்த காலத்தின் நியதியை இப்போது பி.ஜே.பி. நீதி என்கிறது.

உள்நாட்டுப் பாதுகாப்பிற்கு ஆபத்து. தீவிரவாதிகளிடம் மைய அரசு மென்மையாக நடந்துகொள்கிறது என்று பி.ஜே.பி. குற்றம் சாட்டுகிறது. அதற்காகவும் நாடாளுமன்றத்தில் ஆர்ப்பாட்டம் என்றது. உள்நாட்டுப் பாதுகாப்பை அபாயத்தின் விளிம்பிற்கே இழுத்துச் சென்றது இதே பி.ஜே.பி.தான். இதே அத்வானிதான்.

என்றைக்கு அயோத்தியில் அத்வானி தலைமையில் பாபர் மசூதியை இடித்தார்களோ, அன்றைக்குத்தான் தீவிரவாத நெருப்பு கனியத் தொடங்கியது. அதனைத் தொடர்ந்து, பற்பல நகரங்களில் வகுப்புக் கலவரங்கள் வெடித்தன. இரு சமுதாயங்களைச் சேர்ந்த அப்பாவி மக்கள் கொல்லப்பட்டனர். ஆனால், நெருப்பு வைத்தவர்கள் பாதுகாப்பாகப் பதுங்கிக்கொண்டனர்.

அயோத்தி பாபர் மசூதி இடிப்பின் தொடர்ச்சியாகத்தான் மும்பையில் தொடர் குண்டு வெடிப்புகள் நடந்தன. அங்கேயும் ஏதுமறியாத அப்பாவி மக்கள்தான் பலியானார்கள். அந்த அநியாய மரணங்கள் இவர்களுடைய கணக்கில்தான் வரவு வைக்கப்பட்டிருக்கின்றன. அதற்கே பதில் சொல்ல முடியாது தவிப்பவர்கள் இன்னொரு உயிரைத் தூக்கில் போடு என்று நாடாளுமன்றத்தையே அசிங்கப்படுத்துகிறார்கள்.

நேபாளத்திலிருந்து டெல்லிக்குப் பறந்து வந்த இந்திய விமானம், இவர்களுடைய ஆட்சியில்தான் ஆப்கானிஸ்தானத்து காந்தகாருக்குக் கடத்தப்பட்டது. கடத்திய தீவிரவாதிகள் விடுதலை செய்யச் சொன்ன பயங்கரவாதிகளையெல்லாம், இவர்கள் விடுதலை செய்தார்கள். அவர்களை காந்தகாருக்கு அழைத்துச் சென்று, தீவிரவாதிகளிடம் பத்திரமாக ஒப்படைத்ததும் பி.ஜே.பி.யின் பெரிய மனிதர்தான். இவ்வளவு மென்மையாக மன்மோகன் சிங் அரசு நடந்துகொள்ளவில்லை.

கரையேறத் தவிக்கும் அலைகளைப்போல, பி.ஜே.பி. ஆட்சியில் இரண்டு சமுதாய மக்களும் தவித்துக் கொண்டிருந்தார்கள். ஊருக்குள்ளேயே இருவேறு சமுதாயங்களைப் பிரிக்கும் தடுப்புச் சுவர்களை எழுப்பினார்கள். அத்தகைய அவலமும், கேவலமும் மன்மோகன் ஆட்சியில் இல்லவே இல்லை.

குஜராத்தில் நரேந்திர மோடிகள் மனித வேட்டை நடத்தினார்கள். கிராமங்களெல்லாம் அக்கினிக்கு இரையாகின. கர்ப்பிணிப் பெண்களின் வயிறுகளைக் கிழிக்கும் கோரங்களெல்லாம் நடந்தன. அந்தப் படுகொலைகள் இன்றைக்கும் உலக அரங்கில், இந்தியாவின் அவமானச் சின்னங்களாகச் சித்திரிக்கப்படுகின்றன. அத்தகைய குலை நடுங்கும் ரத்த வெறிப் ‘பாதுகாப்பை’ மன்மோகன் சிங் ஆட்சியில் எதிர்பார்க்க முடியாது.

‘அய்யோ! உள்நாட்டில் பாதுகாப்பு இல்லையே’ என்று வாடகைக் கண்ணீர் வடிக்கும் இவர்களுடைய ஆட்சியில்தான், நாடாளுமன்றமே தீவிரவாதிகளால் தாக்கப்பட்டது. அன்றைக்கு அந்த மன்றத்தைத் தீவிரவாதிகள் நாசப்படுத்த முனைந்தனர். இன்றைக்கு அந்த மன்றத்தைத் தேவையற்ற கூச்சல்களால் இவர்கள் தலைகுனிய வைக்கிறார்கள்.

இன்றைக்கு எத்தனை எத்தனையோ பிரச்னைகள் எதிர்நோக்கியிருக்கின்றன. ஒரு பக்கம் விலைவாசி வானத்தில் ஏறிக் கூத்தாடுகிறது. இன்னொரு பக்கம் பொருளாதார மண்டலம் என்ற பெயரால் உழவர்களின் ஒரே சொத்தான நிலங்கள் பறிபோகின்றன. இந்திய _ அமெரிக்க அணுசக்தி ஒப்பந்தம் பொன் விலங்கா? பூ விலங்கா? என்று தெரியாது குழம்பிக் கொண்டிருக்கிறோம்.

எதிர்காலமே இளைய தலைமுறைக்கு இருள்மயமாகத் தெரிகிறது. சொல்லத் தெரியாத சோகத்தில் அவர்கள் மூழ்கியிருக்கிறார்கள். நாடாளுமன்றம், சட்டமன்றங்களில் பெண்களுக்கு இடஒதுக்கீடு உண்டா? இந்தக் கூட்டத் தொடரிலாவது அதற்கான மசோதா அரங்கேறுமா என்று எதிர்பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறோம்.

நதி நீர்ப் பிரச்னைகள் பொறுமை கடந்து அணைகளை உடைக்கும் அபாயத்தில் இருக்கின்றன. இப்படி இன்னும் எத்தனை எத்தனையோ பிரச்னைகளை நாடு எதிர்நோக்கியிருக்கிறது. அவைகளை விவாதிப்பதற்குத்தான் நாடாளுமன்றம். அந்த மன்றத்தில் எதிர்க்கட்சியின் பணிதான் சிறப்பாக இருக்க வேண்டும்.

ஆனால், அஃப்சலை தூக்கில் போடு என்று முற்றுகையிட்டு, நாடாளுமன்றத்தை பி.ஜே.பி. கொலைக்களமாக்கப் பார்க்கிறது. இதுதான் இப்போது இந்தியாவின் தலையாய பிரச்னையா?

முகமது அஃப்சலுக்குத் தண்டனை விதித்தது உச்சநீதிமன்றம். அவருடைய கருணை மனு காத்திருப்பது ஜனாதிபதி மாளிகையில்.

அவருக்கு என்ன தண்டனை என்று இறுதி முடிவு செய்ய வேண்டியது நாடாளுமன்றம் அல்ல.

எதிர்க்கட்சி என்ற முறையில் பி.ஜே.பி. தொடர்ந்து தனது கடமையைச் செய்யத் தவறி வருகிறது.

நன்றி: குமுதம் ரிப்போர்ட்டர் - 03.12.06

Tuesday, November 28, 2006

ஹிஜாபைப் பற்றி இவர்களுக்கு என்ன தெரியும்?

தி வாஷிங்டன் போஸ்ட் பத்திரிக்கையில் சமீபத்தில் பிரிட்டனைச் சேர்ந்த சகோதரி யுவான் ரிட்லி எழுதிய கட்டுரை இது. இனி அவரது சொந்த நடையில்...


"நான் தாலிபான்களால் சிறைப் பிடிக்கப்படும் வரை புர்கா அணிந்த பெண்களை மிகவும் ஒடுக்கப்பட்ட படைப்பினமாகவே கருதி வந்தேன்.

செப்டம்பர் 2001-ல் அமெரிக்காவில் பயங்கரவாத தாக்குதல் நடைபெற்று சற்றே 15 நாட்களுக்குப் பிறகு ஒரு நீல நிற புர்காவில் என்னை மறைத்துக் கொண்டு ஆப்கானிஸ்தான் எல்லையைக் கடந்து உள்ளே புகுந்தேன். தாலிபான்களின் கொடுமையான ஆட்சியில் சராசரி மனித வாழ்க்கையைப் பற்றி நான் பணியாற்றிய பத்திரிகைக்கு செய்திகள் திரட்டுவது என் ரகசிய திட்டம். ஆனால் நான் கண்டுபிடிக்கப் பட்டு, கைது செய்யப்பட்டு, பத்து நாட்கள் சிறையில் அடைக்கப்பட்டேன். என்னைக் கைது செய்தவர்கள் முகத்தில் துப்பினேன், ஆக்ரோஷமாக எதிர்த்தேன். அதனால் அவர்கள் என்னை ஒரு 'கெட்டப் பெண்' என்று அழைத்தார்கள். ஆனால் நான் குர்ஆனைப் படிப்பதாகவும், இஸ்லாத்தைப் பற்றி தெரிந்து கொள்ளப் போவதாகவும் வாக்களித்த பிறகு என்னை விடுதலை செய்து விட்டார்கள். (உண்மையைச் சொல்லப் போனால் நான் விடுதலையானபோது யார் மகிழ்ந்தார்கள் என்று எனக்கு சொல்லத் தெரியவில்லை - நானா? அல்லது அவர்களா?).

எனது சொந்த ஊரான லண்டன் திரும்பிய பிறகு நான் தாலிபான்களுக்கு அளித்த வாக்குறுதியைக் காப்பாற்றுவதற்காக இஸ்லாத்தைப் பற்றி அறியத் துவங்கினேன். நான் படிக்கப் படிக்க இனம்புரியாத ஆச்சரியம் என்னை ஆட்கொள்ளத் துவங்கியது. குர்ஆனில் நான் மனைவிமார்களை எப்படி அடிப்பது என்றும், மகள்களை எப்படி அடக்கி ஒடுக்கி துன்புறுத்துவது என்றும் ஆண்களுக்கு உபதேசிக்கும் வசனங்கள் இருக்கும் என்று எதிர்பார்த்தேன். ஆனால் பெண்ணின விடுதலையை ஒங்கி ஒலிக்கும் திருக்குர்ஆனின் நல்லுபதேசங்களைக் கண்டு திகைத்துப் போனேன். எனது கைதுக்குப் பிறகு இரண்டரை வருடங்கள் கழித்து நான் இஸ்லாமை எனது வாழ்வியல் நெறியாக ஏற்றுக் கொண்டேன். எனது இந்த மாற்றம் எனது உறவினர்கள் மற்றும் நண்பர்கள் மத்தியில் திகைப்பு, ஏமாற்றம், உற்சாகம் போன்ற உணர்வுகளின் கலவையான நிலைமையை உண்டு பண்ணியது. இன்று! மத நல்லிணக்கத்திற்கு இடையூறாக இருக்கிறது என்று முஸ்லிம் பெண்களின் முகத்திரையைப் பற்றி பிரிட்டனின் முன்னாள் வெளியுறவுத்துறை அமைச்சர் ஜாக் ஸ்டிரா விமர்சனம் செய்திருப்பது என்னை ஏமாற்றமும், அச்சமும் கொள்ள வைக்கிறது. இவருக்கு பிரிட்டனின் பிரதமர் டோனி பிளேர், எழுத்தாளர் சல்மான் ருஷ்டி மற்றும் இத்தாலியப் பிரதமர் ரெமானோ ப்ரோடி ஆகியோர் வேறு அதரவளிக்கின்றனர் என்பதுதான் வேடிக்கையான வேதனை.

புர்காவுக்கு வெளியேயும், உள்ளேயும் இரண்டு மாறுபட்ட வாழ்க்கை முறையை உணர்ந்த ஒரு பெண் என்ற அடிப்படையில் சொல்கிறேன்: இஸ்லாமிய உலகில் வாழ்கின்ற முஸ்லிம் பெண்களின் அடக்குமுறையைப் பற்றி ஆரவாரமாக கவலைப்படுகிற கிட்டத்தட்ட அனைத்து மேற்கத்திய அரசியல்வாதிகளும் சரி, பத்திரிக்கையாளர்களும் சரி இஸ்லாத்தைப் பற்றியும், அது பெண்களுக்கு வழங்கியுள்ள உரிமைகள் பற்றியும் ஒன்றுமே தெரியாதவர்களாகத்தான் இருக்கின்றார்கள்.

ஹிஜாபைப் பற்றியும், பருவமடையாத மணப்பெண்கள் பற்றியும், பெண்கள் கத்னாவைப் பற்றியும், கௌரவக் கொலைகளைப் பற்றியும், கட்டாயத் திருமணங்கள் பற்றியும் இவர்கள் சகட்டுமேனிக்கு எழுதியும் பேசியும் வருகிறார்கள். இந்த வன்கொடுமைகள் அத்தனைக்கும் இவர்கள் இஸ்லாத்தைக் குற்றவாளி ஆக்குகின்றார்கள். இவர்களது இந்த வெறித்தனமானப் போக்கு இவர்களது அறியாமையைத்தான் பறைசாற்றுகின்றது.

மேற்கண்ட வெறுக்கத்தக்க விஷயங்கள் கலாச்சாரம் மற்றும் சமூக சடங்கு சம்பிரதாயங்களுக்கு உட்பட்டவை. இவற்றுக்கும் இஸ்லாத்திற்கும் எள்ளளவும் சம்பந்தம் இல்லை. திருக்குர்ஆனை கருத்தூன்றிப் படித்தால் ஒர் உண்மை விளங்கும். மேற்கத்திய பெண் விடுதலைப் போராளிகள் 1970-களில் போராடிப் பெற்ற அனைத்துப் பெண்ணிய உரிமைகளும் 1400 வருடங்களுக்கு முன்னரே முஸ்லிம் பெண்மணிகளுக்கு வழங்கப்பட்டிருக்கிறது. இஸ்லாமியப் பெண்கள் ஆன்மிகத்திலும், கல்வியிலும், சொத்துரிமையிலும் ஆண்களுக்கு நிகரான உரிமைப் பெற்றுத் திகழ்கின்றனர். ஒரு குழந்தையைப் பெற்றெடுத்து அதனை சரிவர வளர்க்கும் பெண்மணி பெரும் பாக்கியம் நிறைந்தவளாகக் கருதப் படுகின்றாள்.

இவ்வாறு இஸ்லாம் பெண்ணினத்திற்குத் தேவையான எல்லாவற்றையும் வழங்கி மேன்மைப்படுத்தி இருக்கும்போது, இந்த மேற்கத்திய ஆண்கள் ஏன் முஸ்லிம் பெண்களின் ஆடை விஷயத்தில் மட்டும் முதலைக்கண்ணீர் வடிக்கின்றனர்? பிரிட்டிஷ் அரசின் அமைச்சர்களான கோர்டன் பிரவுன் மற்றும் ஜான் ரீட் ஆகியோர் முஸ்லிம் பெண்களின் முகத்திரையைப் பற்றி தரக்குறைவாக விமர்சித்துள்ளனர். இதில் வேடிக்கை என்னவென்றால், இவர்கள் இருவருமே ஆண்கள் கூட பாவாடை அணியும் ஸ்காட்லாந்து நாட்டு எல்லையோரத்தைச் சேர்ந்தவர்கள்.

நான் இஸ்லாத்திற்கு மாறி முக்காடு அணியத் துவங்கியபோது மிகப்பெரிய அளவில் விளைவுகளை எதிர்கொள்ள நேரிட்டது. நான் செய்ததெல்லாம் எனது தலையையும், தலைமுடியையும் மூடிக் கொண்டேன், அவ்வளவுதான். ஆனால் உடனே நான் இரண்டாந்தர குடிமகளாக்கப்பட்டேன். ஏதோ கொஞ்சம் இஸ்லாமிய எதிர்ப்புணர்வுகளை சந்திக்க வேண்டியிருக்கும் என்று நினைத்திருந்தேன். ஆனால் அனைத்துத் தரப்பு மக்களிடமிருந்தும் இந்தளவிற்கு இனவெறியை நான் எதிர்பார்க்கவில்லை. 'வாடகைக்கு' என்ற வாசகத்தடன் என்னைக் கடந்து சென்று நின்ற டாக்ஸியிலிருந்து ஒரு வெள்ளைக்காரப் பெண் இறங்கினாள். நான் அந்த டாக்ஸியில் ஏறுவதற்காக எத்தனித்தேன். ஆனால் என்னைக் கூர்ந்து கவனித்த டிரைவர் என்னை நிராகரித்து விட்டு விருட்டென்று காரை ஒட்டிச் சென்று விட்டான். மற்றொரு டாக்ஸி டிரைவரோ என்னிடம் "பின் ஸீட்டில் வெடிகுண்டு எதையும் வைத்து விட்டுப் போய்விடாதே' என்றும் "பின்லேடன் எங்கே ஒளிந்து இருக்கிறான் தெரியுமா?' என்றும் கமெண்ட் அடித்தான்.

ஆம்! பெண்கள் கண்ணியமாக உடை உடுத்த வேண்டும் என்பது ஒர் இஸ்லாமியக் கடமை. நான் அறிந்தவரை பெரும்பான்மையான முஸ்லிம் பெண்கள் ஹிஜாப் - அதாவது முகம் மட்டும் வெளியில் தெரியும் வண்ணம் உடை அணிகின்றனர். வெகு சிலரே முகத்தையும் மறைக்கும் நிகாப் எனும் முகத்திரை அணிந்து வெளியில் வருகின்றனர். என்னைப் பொறுத்தவரை, ஒரு முஸ்லிம் பெண் கண்ணியத்திற்காக ஹிஜாப் அணிகிறாள், அவளுக்கு அந்த கண்ணியத்தைக் கொடுத்து விட்டுப் போங்களேன்! வால் ஸ்டிரீட்டில் இயங்குகின்ற ஒரு வங்கியின் அதிகாரி தன்னை ஒரு சீரியஸான பிஸினஸ்மேனாக பிறர் கருத வேண்டும் என்பதற்காகத்தானே கோட் சூட் அணிகிறார்! - அதுபோலத்தான் இதுவும்.

நான் ஒரு நேரத்தில் மேற்கத்திய பெண்ணிய வாதியாகத்தான் இருந்தேன். ஆனால் பிறகுதான் உணர்ந்தேன். முஸ்லிம் பெண்ணியவாதிகள் பிறரைவிட மிகத் தீவிரமாக பெண் விடுதலைக்காக போராடக் கூடியவர்கள் என்று! அநாகரீகமான அழகிப் போட்டிகளை நாம் வெறுக்கின்றோம். ஆனால் நமக்கு எரிச்சலூட்டும் விதமாக 2003-ல் நடந்த பிரபஞ்ச அழகிப் போட்டியில் ஆப்கானிஸ்தானிய பெண் ஒருத்தி நீச்சல் உடையில் பங்கேற்ற நிகழ்ச்சியை அந்தப் போட்டியின் நடுவர்கள் இஸ்லாமியப் பெண்களின் விடுதலைக்கான ஆரம்பம் இது என்று வர்ணித்தனர்.

ஹிஜாப் அணிவது சமூக உறவைப் பேணுவதற்கு மிகவும் தடையாக இருக்கிறது என்று இத்தாலியப் பிரதமர் ப்ரோடி கூறியிருக்கிறார். இந்த முட்டாள்தனமான வாதத்தைக் கேட்கும்போது எனக்கு அழுவதா அல்லது சிரிப்பதா? என்று தெரியவில்லை. இவர் சொல்வது சரியென்றால் இன்றைய விஞ்ஞான யுகத்தில் நாம் அன்றாடம் உபயோகிக்கும் செல்போன், சாதா போன், பேக்ஸ், எஸ்.எம். எஸ். தகவல்கள் மற்றும் ரேடியோ ஆகியவை அர்த்தமற்றவையாகி விடும். இந்த உபகரணங்களை தொடர்பில் இருப்பவர்களின் முகத்தைப் பார்த்துக் கொண்டா நாம் உபயோகிக்கிறோம்?

இஸ்லாத்தின் கீழ் நான் மதிக்கப்படுகின்றேன். எனக்குத் திருமணம் ஆகியிருந்தாலும், ஆகாவிட்டாலும் எனக்கு கல்வி கற்க உரிமை உண்டு என்றும், கல்வியைத் தேடிப்பெற வேண்டியது எனது கடமை என்றும் இஸ்லாம் எனக்கு சொல்லித் தருகின்றது. இஸ்லாத்தின் இந்த கட்டமைப்பிலும் பெண்களாகிய நாங்கள் ஆண்களுக்கு சமைப்பது, துவைப்பது, சுத்தம் செய்வது போன்ற சேவகங்கள் செய்துதர வேண்டும் என்று கட்டளையிடப்படவே இல்லை.

இன்னும் சொல்லப் போனால், பெண்களுக்கெதிரான வன்கொடுமைகள் ஒரு குறிப்பிட்ட மதத்தையோ, இனத்தையோ அல்லது தேசத்தையோ சார்ந்தது அல்ல. இது மதம், மொழி, இனம், கலாச்சாரம் ஆகிய அனைத்தையும் கடந்து பெண்ணினத்தை பாதித்து வரும் ஒர் உலகளாவிய பிரச்சினையாகும். உதாரணத்திற்கு சொல்ல வேண்டுமானால்... National Domestic Violence Survey நடத்திய ஆய்வில் அமெரிக்காவில் 12 மாத கால அளவில் 4 மில்லியன் பெண்கள் ஆண்களது கொடுமைக்குள்ளாகி வருகின்றனர். மேலும் ஒரு நாளில் மட்டும் 3 பெண்கள் தங்களது காதலன் அல்லது கணவனால் கொல்லப்பட்டு வருகின்றனர்.

ஆண்கள் தங்கள் மனைவிமார்களை கைநீட்டி அடிக்க அனுமதிக்கிறது இஸ்லாம் என்ற கூற்றை எடுத்துக் கொண்டால் - இது முற்றிலும் தவறாகப் புரிந்து கொள்ளப் பட்டுள்ளது. இஸ்லாத்தை விமர்சிப்பவர்கள் அடிக்கடி குர்ஆன் வசனங்களையும், நபிமொழி குறிப்புகளையும் மேற்கோள் காட்டுகின்றனர். ஆனால் அந்த வசனங்கள் மற்றும் நபிமொழிகளின் உள்ளர்த்தங்களை தவறாக விளங்கிக் கொள்வதால் எற்படும் விளைவுதான் இது. ஒர் ஆண் தனது மனைவியை அடிக்கத்தான் வேண்டுமாயின், அவளது உடலில் எவ்விதக் காயமோ அடையாளமோ இல்லாமல்தான் அடிக்க வேண்டும் என்று குர்ஆன் சொல்கிறது. இது குர்ஆனுக்கே உரிய தனித்துவமிக்க சொல்லாளுமையாகும். இதன் உள்ளர்த்தத்தை நெருக்கமாகச் சொல்லப் போனால்... முட்டாளே! உனது மனைவியை அடிக்காதே!! என்பதுதான்.

இதற்கு மேலும் இஸ்லாம் பெண்களை அடிமைப்படுத்தி வைக்கிறது என்று வாதிடுவோர்களின் கவனத்திற்கு ஒன்றைச் சொல்கிறேன்: அமெரிக்காவின் ஆன்மீகக் குரு ரெவரண்ட் பேட் ராபெர்ட்ஸன் 1992-ல் கூறிய கருத்து இதோ: "பெண் விடுதலை என்பது சமூக சீர்கேட்டை உருவாக்கி, குடும்ப பாரம்பரியத்தை சீர்குலைத்து, கணவர்களை விட்டு ஒடுகின்ற, தங்கள் குழந்தைகளைக் கொல்கின்ற, ஒரினச் சேர்க்கையில் பெண்களை ஈடுபடுத்துகின்ற ஓர் இயக்கமாகும்''. இப்போது சொல்லுங்கள்! யார் நாகரீகமானவர்கள்? யார் நாகரீகமற்றவர்கள்? என்று.''

(சகோதரி யுவான் ரிட்லி லண்டனில் இயங்கும் இஸ்லாம் சேனல் தொலைக் காட்சியின் அரசியல் எடிட்டர் மற்றும் 'In the Hands of Taliban: Her Extra ordinary Story' என்ற நூலின் இணையாசிரியர் ஆவார். இந்த நூலாசிரியரை hermosh at aol dot com என்ற இமெயிலில் தொடர்பு கொள்ளலாம். மேலும், 2001-ம் வருடம் இவர் தாலிபான்களிடம் சிக்கி இஸ்லாத்தின் மீது ஆர்வம் கொள்ள வைத்த சுவையான சம்பவம் குறித்து இவரது நேரடி பேட்டி அப்போது 'நியூஸ் வீக்' பத்திரிக்கையில் பரபரப்பாக வெளியாகி இருந்தது)

தமிழாக்கம்: அப்துல் அலீம் சித்தீக்
நன்றி: மக்கள் உரிமை

Sunday, November 12, 2006

அரசு உயர்மட்டத்தில் தொடரும் நாட்டிற்கெதிரான துரோகங்கள்

சனி, 11 நவம்பர் 2006
புதுதில்லி: தேசியப் பாதுகாப்புக்குப் பெரும் அச்சுறுத்தல் ஏற்படுத்தும் வகையில் இந்திய இராணுவ இரகசியத்தைப் பணம் பெற்றுக் கொண்டு அந்நிய சக்திகளுக்கு விற்றதாக முன்னாள் கடற்படை அதிகாரியாக பதவி வகித்திருந்த கமாண்டர் J C கல்ராவை மத்திய உளவுத்துறை CBI நேற்று கைது செய்தது.

திரு. கல்ரா இந்தியக் கடற்டையில் இருந்து இவ்வாண்டு ஜனவரியில் விருப்ப ஓய்வு பெற்று இந்துஸ்தான் ஏரோநாட்டிக்ஸ் லிமிட்டெட் (Hindustan Aeronautics Ltd) எனும் மத்திய அரசு நிறுவனத்தில் தற்போது வாடிக்கையாளர் தொடர்புப் பிரிவில் துணைப் பொது மேலாளராகப் பதவி வகித்து வருகிறார்.

நேற்று காலை SCOPE (Standing Conference Of Public Enterprises) Complex எனப்படும் மத்திய அரசு நிறுவனங்களின் அலுவலகங்கள் அமைந்திருக்கும் கட்டிடத்தில் அவரது அலுவலறையில் வைத்து அவர் கைது செய்யப்பட்டார். அதற்கு முன்னரே கல்ராவின் நோயிடாவில் உள்ள வீட்டிலும் அலுவலகத்திலும் மத்திய உளவுத்துறை தணிக்கைச் சோதனை நடத்தியிருந்தது. இவர் பல பாதுகாப்பு ரகசியங்களை அந்நிய சக்திகளுக்கு விற்றதற்கான ஆதாரங்களும் இச்சோதனையில் சிக்கின.

கடந்த வாரம் கைது செய்யப்பட்ட இந்தியக் கடற்படை கேப்டன் சலாம்சிங் ராத்தோரை விசாரிக்கும் பொழுது கல்ராவைக் குறித்த விவரங்கள் உளவுத்துறைக்குக் கிடைத்தன. அதன் அடிப்படையில் நடத்திய அதிரடிச் சோதனைகளில் இராணுவ இரகசியங்கள் கடத்தி விற்கப்பட்டதற்கான ஆதாரங்கள் அனைத்தும் கல்ராவிடமிருந்து கிடைத்ததாக உளவுத்துறை வட்டாரங்கள் தெரிவித்தன.

இந்த வழக்கில் ஏற்கனவே கைது செய்யப்பட்டிருக்கும் அபிஷேக் வர்மா என்ற தொழிலதிபரிடம் தொடர்ந்து உளவுத்துறை விசாரணை நடத்திவருகிறது. இவ்வழக்கின் முக்கிய எதிரியான ரவி சங்கரன் எனும் நபர் பிரிட்டனில் தலைமறைவாக இருப்பதாக நம்பப்படுகிறது. இவரைக் கைதுசெய்ய இண்டர்போல் உதவியை நாடியுள்ளதாகவும் CBI தெரிவித்துள்ளது.

இதற்குமுன்னர் RAW-வில் இருந்த சில உயரதிகாரிகளின் நாட்டிற்கெதிரான துரோகமும் இங்கே நினைவுகூரத் தக்கது.

நன்றி: சத்தியமார்க்கம்.காம்

பின் குறிப்பு: தேசிய கீதமாகக் கூட அங்கீகரிக்கப்படாத ஒரு பாடலை பாட விருப்பமில்லை என்று சொன்னதற்காக முஸ்லிம்களின் தேசபக்தியை சந்தேகப் பட்டவர்கள், ராணுவம், RAW போன்றவற்றின் அதி முக்கியத்துவம் வாய்ந்த ரகசியங்களை காசுக்காக விற்கும் இந்தத் தேசத்துரோகிகளைப் பற்றி ஏன் குரலெழுப்புவதில்லை என்பது இன்னும் புரியாத புதிர்!

Sunday, November 05, 2006

முக்கிய ஆவணங்களை திருடிய முன்னாள் ராணுவ அதிகாரி கைது!

புதுடெல்லி, நவ.5:
முக்கிய ஆவணங்களை திருடியதாக ஓய்வு பெற்ற ராணுவ அதிகாரியை சி.பி.ஐ. நேற்று முன்தினம் கைது செய்தது.

இது பற்றி சி.பி.ஐ. வட்டாரங்கள் தெரிவித்ததாவது:

கடற்படை ரகசியம் கசிவு தொடர்பாக விசாரணை மேற்கொண்ட சி.பி.ஐ. ஒய்வு பெற்ற ராணுவ
கேப்டன் சலாம் சிங் ரத்தோர் வீட்டில் சோதனை நடத்தியது. அப்போது ராணுவம் தொடர்பான பல
முக்கிய ஆவணங்களை அவரது வீட்டில் சி.பி.ஐ. கைப்பற்றியது. இது அவரது வீட்டில்
இருந்ததை அலட்சியப்படுத்த முடியாது. ஆவணங்களை திருடி, ரத்தோர் விற்க
முயன்றுள்ளதாகத் தெரிகிறது. இதையடுத்து ராணுவ இயக்குனரகத்தின் அனுமதி பெற்று
ரத்தோர் மீது அரசு ஆவண ரகசிய சட்டத்தின் கீழ் வழக்குப் பதிவு செய்யப்பட்டு நேற்று
முன்தினம் கைது செய்யப்பட்டார்.
இவ்வாறு சி.பி.ஐ. வட்டாரங்கள் தெரிவித்தன.

ராணுவத்திலிருந்து கடந்த ஆண்டு விருப்ப ஓய்வு பெற்றார் ரத்தோர் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

தினகரன் 5 நவம்பர் 2006

Wednesday, November 01, 2006

ரகுநாத் கோவில் தாக்குதல்: குற்றவாளிகள் யார்?

ஜம்மு நீதிமன்றம் ரகுநாத் கோவில் தாக்குதல் தொடர்பாக குற்றம் சுமத்தப்பட்ட ஆறு பேரை தகுந்த ஆதாரம் இல்லாததால் விடுதலை செய்தது.

கடந்த 2002 மார்ச் 30 அன்று ஆயுதம் தாங்கிய இரண்டு தீவிரவாதிகள் ரகுநாத் கோவிலுக்குள் நுழைந்து அங்கிருந்த பக்தர்கள் மீது துப்பாக்கியால் சரமாரியாக சுட்டனர். அதற்கு முன்னதாக அப்பாவி மக்கள் கூடும் ரகுநாத் பஜார் எனும் கடைவீதியில் கையெறி குண்டுகளை வீசி பல கடைகளையும் வாகனங்களையும் அவர்கள் சேதப்படுத்தியிருந்தனர். இத்தாக்குதலில் பலர் கொல்லப்பட்டனர்; மேலும் பலர் கடும் காயமடைந்தனர். காவல் படையினர் திருப்பித் தாக்கியதில் அந்த இருவரும் கொல்லப் பட்டனர்.

துணிகரமாக நிகழ்த்தப்பட்ட இந்த மாபாதகச் சம்பவம் தொடர்பாக ஆறு முஸ்லிம்கள் கைது செய்யப்பட்டனர். அவர்கள் மீது காவல்துறை வழக்கு தொடுத்தது. இவ்வழக்கை விசாரித்த ஜம்மு நீதிமன்றம் நான்கரை ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு தீர்ப்பு கூறியது. நீதிபதி சுபாஷ் சந்திர குப்தா தனது தீர்ப்பில் இவ்வழக்கின் விசாரணை அதிகாரிகளை மிகக்கடுமையாக சாடினார். இந்த வழக்கில் 84 பேர் சாட்சியம் அளித்திருந்த போதிலும், குற்றம் சுமத்தப் பட்ட ஆறு முஸ்லிம்களுக்கும் இக்கோயில் தாக்குதலில் தொடர்பு உள்ளதற்கான ஒரு ஆதாரம் கூட காவல் துறையால் நீதிமன்றத்தில் சமர்ப்பிக்கப் படவில்லை.

அதற்கு மாறாக, வீரேந்தர் சர்மா என்பவரிடமிருந்து ஏராளமான ஆயுதங்களையும் வெடிப்பொருட்களையும் காவல் துறையினர் கைப்பற்றியதற்கு இந்த வழக்கின் விசாரணை கோப்புகளில் போதுமான தகவல்களும் போதுமான முகாந்திரமும் இருந்த போதிலும் இவர் மீது குற்றம் சுமத்தப் படவோ, கைது செய்யப்படவோ இல்லை. குறைந்தபட்சம் இவர் விசாரிக்கப்பட கூடவில்லை. 'இவர் ஏன் கைது செய்யப்படவில்லை?' என்பதற்கு காரணம் தெரிவிக்கும்படி நீதிபதி சம்பந்தப்பட்ட விசாரணை அதிகாரிக்கு உத்தரவிட்டுள்ளார்.

இக்கோயில் தாக்குதலில் குற்றம் சுமத்தப்பட்டு, இப்போது நீதிமன்றத்தால் நிரபராதிகள் என விடுவிக்கப் பட்டிருக்கும் அப்பாவிகளின் பெயர் விபரம் வருமாறு; மஹ்மூது அஹமது, மரூஃப் கான், சர்ஃப்ராஸ் கான், கபீர்தீன், முனீர் ஹுசைன் மற்றும் சபீர் அஹமது.

சத்திய மார்க்கம்.காம்

Wednesday, October 25, 2006

ராணுவத்தில் உளவாளிகள் ஊடுருவல்

புதுடெல்லி, அக்.24-: ராணுவத்தில் உளவாளிகளின் ஊடுருவலை தடுக்க கடும் நடவடிக்கை எடுக்கப்படும் என்று, மத்திய ராணுவ மந்திரி பிரணாப் முகர்ஜி கூறினார்.

இந்திய ராணுவ வீரர்கள் 2 பேர், ராணுவ ரகசியங்களை பாகிஸ்தானுக்கு விற்றதாக சில நாட்களுக்கு முன் கைது செய்யப்பட்டனர். இதுபற்றி, டெல்லியில் ராணுவ மந்திரி பிரணாப் முகர்ஜியிடம் நிருபர்கள் கேட்டனர். அப்போது அவர் கூறியதாவது:-

காஷ்மீரிலும், டெல்லியிலும் இந்திய ராணுவத்தில் பணியாற்றிய ரிதேஷ்குமார், அனில் குமார் என்ற 2 பேர், பாகிஸ்தானின் உளவுப்படையான ஐ.எஸ்.ஐ. யுடன் தொடர்பு வைத்திருந்ததாக தகவல் கிடைத்து இருக்கிறது. அவர்கள் மீது ராணுவ விசாரணையும், போலீஸ் விசாரணையும் நடைபெறும். உள்துறையும் இதுபற்றி விசாரிக்கும். இந்த 3 விசாரணைகளின் மூலம், இதில் சம்பந்தப்பட்ட முக்கிய புள்ளி யார்? என்பது தெரிய வரும்.

இந்திய ராணுவ ரகசிய ஆவணங்கள், காஷ்மீரில் இருந்து, டெல்லி கொண்டு வரப்பட்டு, பின்னர் அவை காட்மாண்டு கொண்டு செல்லப்பட்டு, பாகிஸ்தானுக்கு அனுப்ப உளவாளிகள் திட்டமிட்டு இருந்தது, ஆரம்ப கட்ட விசாரணையில் தெரிய வந்துஇருக்கிறது.

ராணுவம், கடற்படை, விமானப்படையில் உளவாளிகளின் ஊடுருவல் இருக்கிறதா? என்பது கண்டறியப்படும். உளவாளிகள் மீது கடும் நடவடிக்கை எடுக்கப்படும்.

இவ்வாறு பிரணாப் முகர்ஜி கூறினார்.

நன்றி: விகடன்.காம்

Monday, October 23, 2006

ராணுவ ரகசியங்களை விற்க முயன்ற ராணுவ வீரர்

ராணுவ ரகசியங்களை விற்க முயன்ற மேலும் ஒரு ராணுவ வீரர் கைது!

புதுடில்லி: ராணுவ ரகசியங்களை வெளிநாட்டு நபரிடம் விற்க முயன்ற ராணுவ வீரர் ஒருவரை டில்லி போலீசார் கைது செய்தனர். கடந்த சில நாட்களில் கைது செய்யப்படும் இரண்டாவது ராணுவ வீரர் இவர் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

டில்லியின் தெற்கு மேற்கு பகுதியில் உள்ள மகிபால்பூர் என்ற பகுதியில் வசிப்பவர் அனில் குமார். ஹவில்தாரான இவர் ராணுவ குழு காப்பீட்டு பிரிவில் பணியாற்றி வருகிறார். இந்திய ராணுவ ரகசியங்களை டில்லியில் உள்ள பாகிஸ்தான் தூதரக டிரைவரிடம் இவர் அளிக்க முயன்றார். இதையடுத்து கடந்த வெள்ளிக்கிழமை இரவு அனில் குமாரை டில்லி போலீசார் கைது செய்தனர். அந்த டிரைவரையும் போலீசார் அழைத்து விசாரித்தனர். அவரை சட்டவிரோதமாக கைது செய்து துன்புறுத்தியதாக பாகிஸ்தான் அரசு கண்டனம் தெரிவித்துள்ளது.

இதை தொடர்ந்து ஸ்ரீநகரில் இருந்து டில்லி வந்த விமானத்தில் பயணம் செய்த ரிதீஷ் குமார்(24) என்ற ராணுவ வீரரையும் டில்லி போலீசார் கைது செய்தனர். விமான நிலையத்தில் வைத்தே அவரை போலீசார் சுற்றி வளைத்தனர். பீகார் மாநிலத்தைச் சேர்ந்த இவர் காஷ்மீரில் உள்ள லே பகுதியில் சிக்னல் மேனாக பணியாற்றுபவர். காத்மாண்டுவில் உள்ள சிலரிடம் இவர் இந்திய ராணுவ ரகசியங்களை விற்க முயற்சி செய்தது விசாரணையில் தெரிய வந்தது. ரிதீஷ் குமாரிடம் இருந்து கம்ப்யூட்டர் சாப்ட்வேர் தொழில்நுட்பமான பென் டிரைவ் மற்றும் சில முக்கிய ராணுவ ஆவணங்களை போலீசார் பறிமுதல் செய்தனர். நேற்று முன்தினம் ரிதீஷ் குமார் கோர்ட்டில் ஆஜர்படுத்தப்பட்டார். அவரை ஐந்து நாட்கள் போலீஸ் காவலில் வைத்து இருக்க கோர்ட் அனுமதி அளித்துள்ளது.

இது குறித்து டில்லி போலீஸ் துணை கமிஷனர் (சிறப்பு பிரிவு) அலோக் குமார் கூறுகையில்,""பாகிஸ்தான் உளவு அமைப்பான ஐ.எஸ்.ஐ., ஏஜென்ட் ஒருவர் காத்மாண்டுவில் உள்ளார். அவரிடம் முக்கிய ஆவணங்களை அளிக்கும் முயற்சியில் ரிதீஷ் குமார் ஈடுபட்டுள்ளார் என்று தகவல் எங்களுக்கு கிடைத்தது. இதையடுத்தே அவரை நாங்கள் கைது செய்தோம். கடந்த ஆண்டு டிசம்பர் முதல் ஐ.எஸ்.ஐ., அமைப்புக்கு ஆதரவாக ரிதீஷ் குமார் செயல்பட்டு வந்துள்ளார். இதற்கு முன்பு சில ஆவணங்களையும் அவர் அளித்துள்ளார். அவருக்கு இரண்டு முறை ஐ.எஸ்.ஐ., அமைப்பு பணம் அளித்துள்ளது. ரிதீஷ் குமார் ராணுவத்தில் சேர்ந்து மூன்று ஆண்டுகளாகிறது. ராணுவத்தில் மேலும் சிலர் இது போல் பாகிஸ்தான் உளவு அமைப்புக்கு பணிபுரிகின்றனரா என்பதை அறிய, ரிதீஷ் குமாரிடம் விசாரணை நடத்த உள்ளோம்,'' என்றார்.


தினமலர்-23/10/06

Thursday, August 31, 2006

உளவுத்துறையில் ஒரு கருப்பு ஆடு!

துரோகி நம்பர் - 1
உளவுத்துறையில் ஒரு கருப்பு ஆடு!

நிழல் உலக தாதா கும்பல்களில் 'டபுள் ஏஜெண்ட்' என்ற வார்த்தை ரொம்ப பாப்புலர். ஒரு குழுவின் தலைவரிடம் விசுவாசமாக இருப்பது மாதிரி நடித்தபடி, போட்டியாக இருக்கும் இன்னொரு குழுவுக்கு உளவு பார்க்கிறவர்களுக்கு இப்படித்தான் பெயர்.

இந்திய அரசாங்கத்தின் பிரதான உளவுப்படை 'ரா' (Research and Analysis Wing). இதன் மிக முக்கிய பொறுப்பிலிருந்த உயர்அதிகாரி ஒருவர் கிட்டத்தட்ட இருபது வருடங்களாக அமெரிக்காவுக்காக உளவு பார்த்திருப்பது தெரிய வந்தது. விஷயம் வெளியில் கசிந்ததும் அந்த அதிகாரி அமெரிக்காவுக்கு தப்பி ஓடிவிட, இப்போது இந்தியா - அமெரிக்க உறவையே இது பாதித்து இருக்கிறது. பிரதமர் மன்மோகன்சிங், உச்சகட்ட டென்ஷன் அடைந்து கிடப்பதாகவும் பாதுகாப்பு அமைச்சர் பிரணாப் முகர்ஜி, பிரதமரின் ஆலோசகர்கள் எம்.கே.நாராயணன், ஜே.என்.தீட்சித், 'ரா' நிறுவனத்தின் தலைவர் சகாய் ஆகியோர் படுகவலையோடு இந்த விவகாரம் பற்றி விவாதித்து வருவதாகவும் சொல்லப்படுகிறது.

அந்த தேச துரோக அதிகாரியின் பெயர் ரவீந்திரசிங். 'ரா' அமைப்பில் இணை செயலாளராக பதவி வகித்தவர். அவரது அலுவலக அறையில் இருந்த ஜெராக்ஸ் மெஷின் இருபது வருடங்களாக ஓவர்டைம் வேலை பார்த்திருக்கிறது. புதுடெல்லியின் லோதி ரோட்டில் இருக்கும் 'ரா' தலைமை அலுவலகத்தில் அந்தஸ்தான பதவியிலிருந்த ரவீந்திரசிங் 'எதையெல்லாம் ஜெராக்ஸ் பிரதியெடுத்து அமெரிக்காவுக்கு கொடுத்திருக்கக்கூடும்?' என்று பட்டியல் போட்டுப் பார்த்து அதிர்ந்துபோய்விட்டனர் பல அதிகாரிகள்.
பஞ்சாப்பின் அமிர்தசரஸ் நகரத்துக்காரர் இந்த ரவீந்திரசிங். இந்திய ராணுவத்தில் மேஜராக இருந்தவர். சீக்கியர்களின் புனித ஸ்தலமான பொற்கோயிலில் தீவிரவாதிகளை அழிக்க ராணுவம் நுழைந்தபோது அதில் தீவிரமாக பங்கு பெற்றவர். அடுத்த சில நாட் களிலேயே அமெரிக்க ராணுவ ரகசியங்கள் தொடர்பாக சில முக்கிய டாகுமெண்ட் களை இவர் எங்கிருந்தோ சுட்டுக்கொண்டு வந்துதர, அப்போதுதான் 'ரா' அமைப்பின் பார்வை இவர் மீது விழுந்தது. 'உளவு பார்ப்ப தில் கில்லாடியான ஆள்' என்று நினைத்து 'ரா' அமைப்பு இவரை ராணுவத்திலிருந்து தங்கள் துறைக்கு இழுத்து உயர்பதவி கொடுத்தது.

ஆனால், அதன் பின்னணி இப்போதுதான் தெரிகிறது. 'ரா' நிறுவனத்தின் உள்ளே நடக்கும் விஷயங்களை தெரிந்துகொள்ள வழி தெரியாமல் அமெரிக்கா தவித்து வந்தது. அதனால் சி.ஐ.ஏ. நிறுவனமே அந்த டாகுமெண்ட்களைக் கொடுத்து, ரவீந்திரசிங்கை பெரிய துப்பறியும் புலி மாதிரி காட்டி 'ரா'வில் சேர வழி செய்து கொடுத்ததாக இப்போது தெரிய வந்திருக்கிறது.

'ரா' அலுவலகத்தில் வேலை பார்ப்பவர்கள் ஆபீஸிலிருந்து வீடு திரும்பும் போது கடுமையாக சோதிக்கப்பட்டுதான் வெளியேறுவார்கள். தங்கள் சொந்த பொருட்களைத் தவிர வேறெதையும் அவர்கள் எடுத்துப் போக முடியாது. அவர்கள் எங்கிருந்தாலும் போனில் பேசுவது, ஃபேக்ஸ் அனுப்புவது எல்லாமே கண்காணிக்கப்படும். டெல்லியின் டிஃபன்ஸ் காலனி பகுதியில்தான் நிறைய பேருக்கு வீடு. இவர்களது வீடுகளைக்கூட இன்னொரு மத்திய அரசின் உளவு நிறுவனமான 'இண்டெலிஜென்ஸ் பீரோ' அதிகாரிகள் ரகசியமாக கண்காணிப்பார்கள்.
நாட்டின் மிக முக்கியமான பாதுகாப்பு ரகசியங்களைக் கையாளும் இவர்கள் தேச துரோகிகள் ஆகிவிடக்கூடாதே என்ற கவலைதான் இதற்கு காரணம். அப்படி ஏற்கெனவே பலர் மாட்டியும் இருக்கிறார்கள். 'ரா' உயர் அதிகாரி ஒருவர் சில ஆண்டுகளுக்கு முன் அமெரிக்க தூதரக பெண் அதிகாரி ஒருவரோடு ஜெய்ப்பூரில் உல்லாச விடுதி ஒன்றில் இருந்ததை, ஐ.பி. அதிகாரிகள் விடியோ எடுத்து, அதை வைத்து அவர் 'டபுள் ஏஜெண்ட்' ஆனதை நிரூபித்து தண்டனை வாங்கிக் கொடுத்தார்கள். இன்னொரு அதிகாரியும் இதேபோல் சென்னை மெரீனா பீச்சில் வைத்து, அமெரிக்க அதிகாரி ஒருவரோடு பேசியதை விடியோ எடுத்து மடக்கப் பட்டார். இப்படி மாட்டும் 'ரா' அதிகாரிகள் லேசில் தங்கள் தவறை ஒப்புக்கொள்ள மாட்டார்கள். இதற்காகவே விடியோ எடுக்கப்படுகிறது.

'ரா' தலைமையகத்தில் கடுமையான சோதனை இருந்தாலும், இணை செயலாளர் அந்தஸ்துக்கு மேல் இருக்கும் யாரையும் சோதிப்பதில்லை. உயர் அதிகாரிகள் தப்பு செய்யமாட்டார்கள் என்ற எண்ணமும் மிகமேல் மட்டத்தில் சந்தேகப்படுவது சரியல்ல என்ற நாகரிகமும்(?)தான் காரணம். ரவீந்திரசிங்குக்கு இதுவே வசதியாகி விட்டது. பல டாகுமெண்ட்களை தனது அலுவலக அறையில் இருக்கும் ஜெராக்ஸ் மெஷினிலேயே 'காப்பி' செய்து, வீட்டுக்கு கொண்டு போய் வைத்துவிடுவார். இவருடைய அமெரிக்க உறவினர் ஒருவர் அவ்வப்போது, நேரடி விசிட் அடித்து டாகுமெண்ட்களைக் கையோடு அமெரிக்கா எடுத்துப்போய் விடுவார். இதனால், எந்த சந்தேக வலையிலும் சிக்காமல் அவர் தப்பி வந்திருக்கிறார். 'ரா' நிறுவனத்தின் எல்லா வேலைகளுமே முக்கியத்துவம் வாய்ந்தவை. இந்தியாவின் அண்டை நாடுகளில் நிலவும் அரசியல் சூழ்நிலை. விடுதலைப் புலிகள், நேபாள மாவோயிஸ்ட் தீவிரவாதிகள் போன்ற கலகக்குழுக்கள் பற்றிய விவரம், அங்கெல்லாம் நடக்கும் கவிழ்ப்பு முயற்சிகள், அந்நிய நாடுகளின் உளவுப்படைகளின் ஊடுருவல் என எல்லாவற்றையும் கண்காணித்து அறிக்கை தருவார்கள். சில சமயங்களில் 'ரா' அமைப்பேகூட இந்தியாவின் பாதுகாப்பு கருதி சதிவேலைகளில் ஈடுபட்டதாக சொல்லப்படுவது உண்டு.
இதுபோன்ற முக்கிய ஆவணங்கள் 'ரா' நிறுவனத்தின் டைரக்டர், பிரதமர், பாதுகாப்பு செயலாளர் போன்ற வர்களைத் தவிர யார் பார்வைக்கும் போகாது. இப்படிப்பட்ட ஆவணங் களைப் பாதுகாக்கும் 'ரா' தலைமையக அதிகாரிகள் பலரைக் கைக்குள் போட்டுக்கொண்டு எல்லாவற்றையும் பிரதி எடுத்து சி.ஐ.ஏ. கையில் ரவீந்திரசிங் கொடுத்திருக்கக்கூடும் என்று தற்போது பீதியடைந்திருக்கிறது மத்திய அரசு.

இந்த ஆண்டு ஜனவரி மாதம்தான் இவர் மீது முதல் சந்தேகப்புள்ளி விழுந்தது. ரவீந்திரசிங் அப்போது பொறுப்பு வகித்தது, 'தூரக்கிழக்கு ஆசிய நாடுகள்' செக்ஷனில். ஆனால், அவருக்கு சம்பந்தமில்லாத இலங்கை, நேபாளம், பாகிஸ்தான் போன்ற நாடுகளில் பணிபுரியும் பல அதிகாரிகள் டெல்லி வரும்போது அவர்களைக் கூப்பிட்டு ஏகப்பட்ட கேள்விகள் கேட்டிருக்கிறார். உயர் அதிகாரி கேட்கிறாரே என்று அவர்களும் தகவல்கள் சொன்னார்கள். இது ஏதோ இன்டர்வியூ மாதிரி தினசரி தொடர்கதையாக, இவரது இந்த ஆர்வம் குறித்து 'ரா' டைரக்டர் சகாய்க்கு தகவல் போனது.

உடனே ரவீந்திரசிங்கின் எல்லா போன்களும் 'டேப்' செய்யப்பட்டன. ஆனால், எதுவும் சிக்கவில்லை. அவர் யார் யாரைச் சந்திக்கிறார் என்று கண் காணித்தனர். ஆனால், மனிதர் ஆபீஸ் விட்டால் வீடு... வீட்டில் கிளம்பினால் ஆபீஸ் என்று படு சமர்த்தாக இருந்தார்.

'இவர் ஏதோ தப்பு செய்கிறார். ஆனால், என்ன செய்கிறார் என்பதைக் கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை' என்பதை உணர்ந்த 'ரா' மேலிடம், விஷயத்தை ஐ.பி. அதிகாரிகளிடம் ஒப்படைத்தது. ஐ.பி. அதிகாரிகள் ரவீந்திரசிங்கின் அலுவலகத்தை அதிரடியாகக் கண்காணித்து, அவர் முக்கிய டாகுமெண்ட்களை ஜெராக்ஸ் எடுப்பதை விடியோ படமாகவே எடுத்து விட்டனர். ஏப்ரல் பத்தொன்பதாம் தேதி இது 'ரா' டைரக்டர் கவனத்துக்குப் போக, அன்று 'டைரக்டர் உள்ளிட்ட எல்லோரையும் வீட்டுக்கு போகும்போது சோதனை போடுங்கள்' என்று அவரே உத்தரவு போட்டார். ஆனால், விஷயம் ரவீந்திரசிங்குக்கு முன்கூட்டியே தெரிந்துவிட, அன்று சோதனை போட்டபோது அவரது காரில் இருந்தது தண்ணீர் பாட்டிலும், காலி சாப்பாட்டு கேரியர் மட்டும்தான். தனக்காகத்தான் இந்த சோதனை என்பதை உணர்ந்துகொண்ட அவர் மறுநாளே, 'அமெரிக்காவிலிருக்கும் என் மகளைப் பார்க்கப் போகிறேன்' என்று காரணம் சொல்லி லீவ் கேட்டார். ஆனால், உடனே அவரது லீவ் லெட்டர் நிராகரிக்கப்பட்டது. அதன்பின் கடுமையான கண்காணிப்பு! ஆபீஸில், வீட்டில், போகும் வழியில் என எங்கும் ஐ.பி. அதிகாரிகள் அவரைத் தொடர்ந்தார்கள். எந்த நிமிடமும் தான் கைது செய்யப்பட்டு விசாரிக்கப்படுவோம் என்பது புரிந்தது அவருக்கு. ஏப்ரல் 30 இரவு... டிஃபன்ஸ் காலனியில் இருக்கும் வீட்டுவாசலில் காரை நிறுத்திவிட்டு உள்ளே போன அவர் உடனே படுக்கை அறைக்குள் நுழைந்தார். அவர் தூங்கி விட்டார் என நினைத்து வெளியே கண்காணித்த ஐ.பி. அதிகாரிகள் அசட்டையாக இருக்க, தன் மனைவியுடன் பின்பக்க வழியாக எகிறிக்குதித்து வெளியேறிய அவர், தயாராக இருந்த மைத்துனர் காரில் ஏறி நேபாள எல்லைக்குப் பறந்தார். அவருக்கு அமெரிக்க பாஸ்போர்ட்டும், விசாவும் வைத்துக்கொண்டு சிஐ.ஏ. ஏஜெண்டுகள் தயாராக இருக்க, உடனடியாக அமெரிக்காவுக்கும் பறந்துவிட்டார். இப்போது அமெரிக்க குடியுரிமை வழங்கப்பட்டு பாதுகாப்பான ஒரு மறைவிடத்தில் ரவீந்திரசிங் குடும்பம் வைக்கப் பட்டிருக்கிறதாம்.

கிட்டத்தட்ட ஒருமாத காலம் இந்த விஷயம் 'ரா' அதிகாரிகளால் ரகசியமாக வைக்கப்பட்டிருந்தது. இந்த வியாழக்கிழமைதான் பிரதமர் கவனத்துக்கு விஷயம் கொண்டு செல்லப்பட்டு, ரவீந்திரசிங் டிஸ்மிஸ் செய்யப்பட்டிருக்கிறார்.

இந்த விவகாரத்தில் ஏகப்பட்ட மர்மமான கேள்விகள் எழுகின்றன. ரவீந்திரசிங் டபுள் ஏஜெண்ட் ஆக இருக்கிறார் என்பது தெரிந்தும் ஏன் அவர் தப்பி ஓடும் வரை அசந்து இருந்தனர்? 'ரா'வில் இன்னும் நிறைய பேர் அவருக்கு உடந்தையாக இருந்திருப்பார்களோ? என்ற சந்தேகம் ஐ.பி. அதிகாரிகளுக்கு இருக்கிறது. இதற்கு காரணமும் சொல்கிறார்கள். வழக்கமாக சிஐ.ஏ-வுக்காக உளவு பார்த்த இந்திய அதிகாரிகள் மாட்டிக் கொண்டால் அவர்களை அமெரிக்கா 'அம்போ'வென்று விட்டுவிடும். ஆனால், ரவீந்திரசிங்குக்கு அமெரிக்க குடியுரிமை உட்பட ஸ்பெஷல் உபசரிப்பு. இதற்குக் காரணம்.. மேற்கொண்டு, அவர் அமெரிக்காவில் இருந்தபடி இந்திய 'ரா' அதிகாரிகளை ஆட்டிப்படைத்து அமெரிக்காவுக்காக உளவு பார்ப்பார் என்பதுதானாம்!
இனி ரவீந்திரசிங்கின் மீது எப்படி நடவடிக்கை எடுக்க முடியும்? என்று கேட்டால், "அவரை 'ரா' தனது கண்காணிப்பு பட்டியலில் முதல் இடத்தில் வைத்திருக்கிறது. 'ரா' ஏஜெண்டுகள் அமெரிக்காவில் தேடுதல் வேட்டை நடத்துவார்கள். அவர் சில நாட்களில் மாட்டலாம்... பல வருடங்கள் ஆகலாம். ஆனால், என்றாவது ஒருநாள். 'முன்னாள் இந்திய அதிகாரி அடையாளம் தெரியாத ஆசாமிகளால் சுடப்பட்டுக் கொலை' என்று பேப்பரில் நியூஸ் வரும்" - என்றபடி கண்சிமிட்டுகிறார் 'ரா' உயர் அதிகாரி ஒருவர். தேசபக்தி என்றால் 'கிலோ என்ன விலை?' என்று கேட்கும் இந்த மாதிரி ஆசாமியை அடையாளம் கண்டுபிடிக்கவே இருபது வருடம் ஆகியிருக்கிறது என்றால், இந்தியா எங்கு உளவு பார்த்து என்னதான் புண்ணியம்?!
- ஜூ.வி.க்ரைம் டீம்

சி.ஐ.ஏ-வின் டைரக்டர் ஜார்ஜ் டெனெட், சி.ஐ.ஏ. ஆபரேஷன்ஸ் டைரக்டர் ஜேம்ஸ் பாவிட் என கடந்த வாரம் இரண்டு பேர் ராஜினாமா செய்ய நேர்ந்தது. 'இந்தியாவை சரியாக உளவு பார்க்கவில்லை' என ஒரு விசாரணை கமிஷன் குற்றம் சாட்டவேதான் இந்த ராஜினாமா.

இந்தக் குற்றச்சாட்டுகளில் முக்கியமானது 'கடந்த 98-ம் ஆண்டு இந்தியா
அணுகுண்டு வெடித்ததை முன்கூட்டியே கண்டுபிடிக்க முடியாதது.'
என்னதான் ரஷ்ய நெருக்கத்தை உதறிவிட்டு, அமெரிக்கா மீது இந்தியா பாசம் காட்டினாலும், தொடர்ந்து சந்தேகக் கண்ணோடுதான் இந்தியாவை பார்க்கிறது அமெரிக்கா. சி.ஐ.ஏ. தீவிர கண்காணிப்பு காட்டும் நாடுகளில் இந்தியாவும் ஒன்று!

'ரா' நிறுவனத்துக்குள் ஊடுருவிவிட்டால் போதும்... இந்தியா உள்ளிட்ட பல
நாடுகளை சிஐ.ஏ. சுலபமாக தன் கழுகுப் பார்வைக்குள் கொண்டுவந்துவிட முடியும் என்றுதான் 'ரா'வை வளைத்தபடியிருக்கிறது அமெரிக்கா.
இதற்கு அமெரிக்கா ஒரு அதிரடி டெக்னிக்கை வைத்திருக்கிறது. 'ரா' உயர்அதிகாரிகளின் வாரிசுகளாக தேடிப்பிடித்து, அமெரிக்காவில் படிக்கவோ, வேலைபார்க்கவோ வாய்ப்புகளை உருவாக்கித்தந்து, உடனே விசா
கொடுத்து அங்கேயே செட்டிலாக வைக்கிறார்கள். அவர்களை வைத்து அப்பாவை வளைக்கிறார்கள். அப்பா ஒருவேளை உடன்படாவிட்டால் வாரிசு அங்கே நீடிக்க முடியாதாம். விசாவை நீட்டிக்காமல் ஏதாவது காரணம் சொல்லி திரும்பவும் இந்தியாவுக்கு துரத்திவிடுவார்களாம். ரவீந்திரசிங்கின் மகள் அமெரிக்காவுக்கு படிக்கப் போய் அங்கேயே கல்யாணம் செய்து செட்டிலாகி விட்டவர் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது!

ஜூனியர் விகடன் 16-06-04

Tuesday, July 25, 2006

நான் யார்?

மரைக்காயர் என்பது 'மரக்கல ஆயர்' என்ற தமிழ்ப்பெயரின் திரிபு.
எனவே, நான் தமிழன்.

இப்பெயரை பெரும்பாலும் தமிழக கடற்கரையோர பகுதியில் வசிக்கும் முஸ்லிம்கள் பயன்படுத்துகிறார்கள்.
எனவே, நான் தமிழகத்தை சேர்ந்த இந்தியன், மற்றும் முஸ்லிம்.